2019: Najaarsvakantie

Op 13 september vertrekken wij voor onze najaarsreis. Onze reis gaat nu naar Duitsland. Wij zijn van plan om de Elberadweg, een fietsroute van 1300 km langs de rivier de Elbe, te fietsen. Meer informatie over deze route : http://www.fietsen-elbe.nl.

Let op: als de tekst geel gekleurd is dan kun je er op klikken en opent zich een link voor meer informatie.

Mocht je willen reageren, doe dat dan op mijn mailadres : mailto:psmilda@gmail.com of op mijn WatsApp, nummer 0612355271.

Vrijdag, 13 september 2019.

Na 75e verjaardag van Max rijden wij richting Hamburg en komen tegen vijven aan op de camperplaats Ottersberg. Hier slapen wij vannacht. Jaap en Anneke waren er al.

Zaterdag, 14 september 2019

Wij rijden vanmorgen naar de camperplek in Geesthacht. Daar stappen wij op de fiets en rijden naar de Hanzestad Hamburg. Hamburg is de grootste havenstad van Duitsland vanwege haar ligging aan de Elbe. Het zonnetje schijnt en met zo’n 22 tot 24 graden is het mooi weer.

Hamburg is een mooie stad en in de haven is het gezellig druk. Deze stad wordt ook wel het ‘Venetië van het Noorden’ genoemd. Het water en de bruggen zijn royaal aanwezig.

Hamburg telt zo’n 2.500 bruggen en veel daarvan zijn bijzondere bouwwerken. De  Speicherstadt met zijn typische bakstenen pakhuizen zijn beroemd en mooi om te zien.

Ze staan niet voor niets op de UNESCO-Werelderfgoedlijst. Natuurlijk is een bezoek van één middag aan deze stad tekort. Wellicht komen wij nog eens terug. Als wij terug zijn bij de camper dan hebben wij 89 km gefietst oftewel 28.488 stappen! 

Zondag, 15 september 2019.

Wij blijven vandaag in Geeshacht en fietsen door een prachtig bos van ca. 12 km lang, naar Lauenburg aan de Elbe. Lauenburg is een oude schippersstad.

In de Altstadt zien we mooie vakwerkhuizen uit de 16e en 17e eeuw.  Het stadje is beschermd met hoge muren tegen het wassende water van de Elbe.

Dat dat nodig is bewijst een meter waarop de waterstanden te lezen zijn. Via de brug fietsen wij naar de andere kant van de Elbe terug naar de camper. Vanaf de hoge oever hebben wij een mooi uitzicht op het lage land.

Vanaf hier ligt het biosfeerreservaat “Flusslandschaft Elbe”. Dit gebied is opgenomen in UNESCO-erfgoed. Als wij terug zijn hebben wij 45 km gefietst, oftewel 16.885 stappen. 

Maandag, 16 september 2019.

Wij vertrekken uit Geesthacht en rijden naar de camperplaats Hitzacker. Het is goed weer en het landschap is mooi. Hitzacker is de geboorteplaats van Prins Claus

Het stadje ligt een beetje op een eiland in de Elbe. Het is een kwetsbare plek want de Elbe is hier al meerdere keren buiten zijn oevers getreden. Om een nieuwe ramp te voorkomen is in 2008 een damwand en promenade gebouwd. De promenade heet de Prins-Claus-Promenade en is in 2014 door Prinses Beatrix geopend.

Wij lopen via de nieuwe promenade het stadje door en zien wat oude vakwerkhuizen. Vandaag hebben wij de fietsen laten rusten. 

Dinsdag, 17 september 2019. 

Het is zonnig als wij opstaan maar de regen zit in de lucht. Wij besluiten toch te gaan fietsen en rijden naar Dömitz. Hier bevindt zich het drielandenpunt van Mecklenburg, Brandenburg en Nedersaksen. Dömitz viel onder het voormalige DDR-gebied. 

Langs de Elbe zien wij nog een wachttoren van de DDR- grensposten. In de DDR-tijd was Dömitz min of meer verboden gebied. Er mocht geen industrie worden gevestigd omdat het tegenover West-Duitsland lag. Pas in 1991 kwam er ruimte voor groei, maar die groei wordt weer belemmerd doordat Dömitz in een belangrijk natuurgebied ligt. Daarom blijft het een dromerig plaatsje.

Wij gunnen ons een cappuccino met appeltaart en praten met vijf oude dames over de DDR-tijd. Zij zijn niet met de tijd mee gegaan en voelen zich minder beschermd. Ondermeer door de komst van het Internet en door de komst van buitenlanders. 

Na de koffie fietsen wij naar de vesting Dömitz. De Mecklenburgse hertog Johann Albrecht de Eerste liet in de 16e eeuw deze vesting bouwen, om daarmee de handelsroute over de Elbe veilig te stellen. Op de terugweg naar de camper moeten wij nog even schuilen voor een bui, maar  vanaf half drie schijnt de zon weer volop. Wij hebben vandaag 43 km gefietst oftewel 17.620 stappen.

Woensdag, 18 september 2919.
Het was een koude nacht maar als wij wakker worden schijnt het zonnetje. Het zal vandaag ca.17-18 graden worden. Dit was voor J&A te koud. Zij vertrokken gistermiddag naar Frankrijk. 

Wij vertrekken uit Hitzacker en rijden door een prachtig landschap verder de Elbe-route opwaarts. Bij Snackenburg steken wij, met de camper op een pontje, de Elbe over. Wij gaan naar de camperplaats Rüstädt. Daar stappen wij op de fiets en rijden over de Elbe-dijk naar het stadje Wittenberge. Wittenberge ligt in het voormalig DDR-gebied.Onderweg genieten wij van een fantastisch uitzicht over de uiterwaarden van de Elbe. Dit gebied valt onder het UNESCO-erfgoed.

 Er is een Singer klokkentoren en een Gotische poort (Steintor). Wij drinken een cappuccino met heerlijke torte op het  terras van een konditorei.

Wij fietsen terug door dit mooie natuurgebied en hebben dan 37 km gefietst. Wij drinken thee en zitten nog lekker in het zonnetje. 

Donderdag, 19 september 2019.
Vandaag fietsen wij via de Elbe-dijk naar de Hanzestad Havelberg. Onderweg zien wij op een bord  de volgende tekst; lange tijd was de Elbe een natuurlijke grens, moeilijk te overwinnen en strategisch van groot belang. De beslissende veldslagen van de bevrijdingsoorlogen werden elders geslagen, maar hier was de Elbe een belangrijke demarcatielijn die alleen met bepaalde forten kon worden overschreden, de troepen van Napoleon deden dit verschillende keren hier in de monding van de Havel. Soldaat Körner schreef op 9 mei 1813 in Wittenberge aan zijn ouders: ‘De Elbe is hier heel breed, maar de oevers zijn laag en aangenaam alleen vanwege de vele veranderingen in de kleuren van de struiken en hun vriendelijke dorpen. Ook toen al was dit dus een prachtig gebied. 

Het is zonnig weer en wij zien al van verre het symbool van de stad Havelberg. De Dom St. Marien (1170 gewijd) torent boven het pittoresk stadscentrum uit dat midden op een eiland in de Havel ligt. Wij lopen door het centrum en bezoeken de Dom. 

Verder bezoeken wij het informatiecentrum het Haus der Flüsse. Daar worden wij geïnformeerd over de waterhuishouding en de natuur in dit unieke natuurreservaat.

Onderweg belde Hanna (onze Italiaanse vrienden) ons vanuit Sicilië. Zij zei dat wij haar dochter Esther moesten bezoeken als wij nog naar München gingen.

Tegen drieën fietsen wij terug naar de camper en zitten nog heerlijk in het zonnetje. Wij hebben vandaag 57 km gefietst.

Vrijdag, 20 september 2019.

Wij vertrekken uit Rüstädt en rijden naar de camperplek Kloster-Jerichow. Het is bewolkt en wij drinken een kop koffie op het terras van het restaurantje bij de camperplek. Daarna lopen wij het dorpje door en bekijken het klooster. Na de lunch fietsen wij, via Fischbeck door het mooie rivierlandschap, over de in 2013 geopende brug over de Elbe naar Tangermünden.

Onderweg zien wij nog de oude DDR-sattelietflats met de naastliggende Trabant-garages. Tangermünde is een voormalige keizerstad en Hanzestad. Duizenden jaar oude bakstenen gebouwen getuigen van dit Hanzestad verleden. 

Wij zien de prachtige kerk en de prachtige poort. De oude burcht is meer een ommuurd geheel met een aantal gebouwen en torens. 

Om drie uur schijnt het zonnetje en wij fietsen over de dijk terug naar de camper. Daar zitten wij nog tot zes uur buiten in het zonnetje. Wij hebben vandaag 38 km gefietst.

Zaterdag, 21 september 2019.

Gisteravond was het Klooster van Jerichow mooi verlicht. Vanaf de camperplek is dat een mooi gezicht.

Het is vandaag mijn verjaardag. De appjes en mailtjes van vandaag maken mij weer bewust van de familieband en onze vriendschappen. Het is prachtig weer en wij fietsen vandaag een volgend traject in de Elberadweg

Wij laten het klooster achter ons en gaan naar het zuiden. We wilden met de veerpont naar de overkant van de Elbe maar zagen dat die, in verband met te laag water, buiten gebruik was. Daarom fietsen wij dezelfde weg terug, maar zien dus maar een klein deel van de prachtige Elbe. 

Aan de bladeren van de bomen zie je dat de herfst gaat beginnen. Dit oude DDR-gebied ademt zijn eigen ingetogen sfeer uit. De natuur heeft hier meer ruimte en komt goed tot zijn recht. Ik heb de indruk dat de mensen hier ook dichter bij de natuur staan en meer tevreden zijn met wat ze hebben dan bij ons. Het is warm en wij zijn om 14.00 uur terug om lekker in het zonnetje te liggen. Wij fietsten vandaag 61 km. De fiets-accu’s laden wij bij het oplaadpunt van het infocentrum van het klooster. Na het laden maken we de fietsen schoon. 

Zondag, 22 september 2019.

Na negenen vertrekken wij uit Jerichow en rijden naar De camperplek Petriförder in Maagdenburg. Een mooie plek direct aan de kade van de Elbe. 

Het is een heerlijke dag met veel zon en ca. 24 graden. Na de koffie lopen wij de stad in. Maagdenburg is de stad van Otto de Grote en Otto von Guericke. Beide mannen hebben hun stempel op deze stad gedrukt, wat de stad de bijnaam “Ottostadt” opleverde. Heel lang gold Maagdenburg als een van Duitslands mooiste baroksteden, totdat de Elbestad in januari 1945 door bombardementen zijn gezicht verloor. Sommige ruïnes werden na 1990 gerestaureerd. 

Wij gaan naar het Hundertwasserhuis. We hebben in Europa al verschillende van zijn huizen (kunstwerken) gezien en ook dit huis is weer een juweel! 

Daarna liepen wij over het mooie Domplein en bezoeken de Maagdenburger Dom. Terug bij de camper genieten wij van het zonnetje aan het water. 

Maandag, 23 september 2019.

Vandaag bezoeken wij het grootste waterwegkundige bouwcomplex van Europa. Dat noemen ze het “Wasserstrasenkreuz Magdeburg”. Hier kruisen de twee belangrijkste waterwegen, de Elbe en het Middellandkanaal, elkaar. De machtige sluizen en de scheepslift Rothensee zijn mooi om te zien. De lift overbrugt een verval van 18 meter. Ook de 918 meter lange trogbrug, de langste kanaalbrug of aquaduct in Europa is indrukwekkend. Wij fietsen hem twee keer over. 

Ook nu weer laat de Elbe zich van zijn mooiste kant zien. 

Wij fietsen terug naar de camper en hebben 44 km gefietst. Het zonnetje schijnt en het is ca. 23 graden. Wij zitten lekker bij de camper en gaan nog even voor boodschappen naar de Lidl. Het is weer een geslaagde dag.

Dinsdag, 24 september 2019.
Het was een warme nacht en het heeft geregend. Na het ontbijt gaan wij weer fietsen. Vandaag gaan wij langs de Elbe naar Schönebeck en naar Pömmelte. Het water tussen Maagdenburg en Barby is zout, maar het water in de Elbe niet. Het zouthoudende bronwater komt uit de diepte van de aarde en heeft de regio rijk gemaakt. Het was de oorsprong van de Duitse badcultuur.

Schönebeck is een leuk plaatsje met een mooi raadhuis en plein. Wij drinken cappuccino op het terras, lopen door de winkelstraatjes en bekijken de St. Johannis kerk. Je kunt de winkelstraatjes niet vergelijken met de onze. Wij vinden ze veel soberder. Uit gesprekken met inwoners begrijp ik dat het inkomen hier in het oosten gemiddeld 15% lager ligt dan in West-Duitsland. 

https://youtu.be/Ue1YA8krQrc

Na Schönebeck fietsen wij door naar de heilige plaats Pömmelte. Pömmelte wordt het Duitse Stonehenge genoemd. Hier ligt, midden in het land, een bijzondere prehistorische constructie. Hier zijn ca. 4300 jaar oude houten restanten van een groot complex blootgelegd.

Vermoed wordt dat de constructie gebruikt is voor offer- en dodenrituelen. Tijdens de opgravingen zijn veel offervondsten aangetroffen. Het is een interessante plek. De plek wordt vergeleken met het Engelse Stonehenge, het stamt uit dezelfde tijd. De opgravingen zijn nog steeds bezig. Het is mooi weer, ca. 23 graden met mooie wolkjes en wij fietsen over de brug langs de andere kant van de Elbe terug naar de camper. Wij hebben dan 55 km gefietst.

Wij zitten lekker in het zonnetje en lopen tegen vieren nog even door een paar grote winkelcentra’s in de stad. Het is gezellig druk en er is een marktje. 

Woensdag, 25 september 2019.

Het motregent een beetje en wij verlaten Maagdenburg. Wij rijden naar Dessau-Rosslau. Hier ontstond de moderne architectuur. Er zijn bekende Bauhaus-locaties gevestigd.

Bauhaus  bestaat dit jaar 100 jaar. Wij bezoeken het Bauhausmuseum in het centrum. Dit nieuwe  museum is op 8 september 2019 door Angela Merkel geopend. In het museum zien wij een aantal bekende meubels en lampen. Er is veel informatie over de afgelopen 100 jaar.

In de stad zien wij nog een aantal Bauhaus-locaties met zijn meesterhuizen. De Bauhauslocaties in Weimar en Dessau staan sinds 1996 op de werelderfgoedlijst van UNESCO.

Het is inmiddels weer droog en ca. 18 graden. Wij lopen het centrum van Dessau door en rijden daarna naar de camperplaats bij een restaurant in Coswig. Daar hebben wij lekker gegeten. 

Donderdag, 26 september 2019.

Na het ontbijt doet Berta een wasje, vul ik het water bij en veeg de camper. Het weer is goed en wij fietsen naar de Lutherstadt Wittenberg. Wittenberg is de plaats waar Maarten Luther zijn 95 stellingen op de deuren van de slotkerk spijkerde. De legendevorming rond Luther is groot. De bliksemslag die hem monnik deed worden, het ‘Hier sta ik, ik kan niet anders’ op de Rijksdag van Worms, en vermoedelijk ook zijn 95 stellingen aan de deur op de slotkerk, op 31 oktober 1517 werden door Lutheronderzoeker Erwin Iserloh in twijfel getrokken. De deur kan het bewijs niet meer leveren, die ging tijdens de zevenjarige oorlog in 1760 in vlammen op. De Luther monumenten staan sinds 1996 op de werelderfgoedlijst van UNESCO.

De zijgevel van de kerk dateert uit 1858 en de deur bevat over zes kolommen in brons de 95 stellingen. Wij bezoeken de slotkerk, lopen de prachtige stad door en lunchen op de Markt. 

Daarna fietsen wij naar de Hundertwasser school. Het oorspronkelijke gebouw werd gebouwd in 1974/75 toen nog DDR. Na de hereniging ontstond het idee van een reorganisatie. Hiervoor werd de Oostenrijkse kunstenaar Friedensreich Hundertwasser gevraagd. Het Gymnasium werd volledig herbouwd op 28 mei 1999. 

De buitenkant toont typische elementen van de Hundertwasser-filosofie: de “ogen van het huis” zijn individueel ontworpen, geen twee ramen lijken op elkaar, en de torenkappen zijn in kleurrijk keramiek in organische vormen. Om ecologische redenen worden oude materialen hergebruikt en zijn bomen in vieren gedeeld als huurders en partners van mensen. Hundertwasser zijn ideeën zijn overgenomen door leerlingen en leraren en vloeren hebben een andere kleur en weerspiegelen de vier elementen van vuur, water, aarde en lucht. Het werk van professionele kunstenaars vullen het totale ontwerp aan, niet alleen een nieuw gebouw, maar een nieuwe woonruimte. Het is een stimulerende leeromgeving en biedt vrijheid voor creativiteit.

Wij verlaten de stad Wittenberg en fietsen langs de andere kant van de Elbe terug, via Wörlitz naar Coswig(Anhalt). In Wörlitz lopen wij door het Wörlitzer park, een van de eerste en grootste Engelse landschapsparken in Duitsland. Ook dit park is in 2000 op de werelderfgoedlijst van UNESCO geplaatst. Het is zo jammer dat het er, door de aanhoudende droogte, bijna geen water meer in de meertjes staat. 

Wij zaten in het park op een bankje met een ouder echtpaar >80 te praten. Hij vertelde dat hij het gevoel had, dat hij door de DDR-tijd 40 jaren had verloren. Het was een triest moment. Wij steken met de veerpont de Elbe over. Het kon nog met de fietsen, auto’s steken allang niet meer over. Het water staat zo laag dat je er door zou kunnen lopen vertelde de schipper. Terug bij de camper hebben wij 60 km gefietst. Wij douchen lekker in de camper.

Vrijdag, 27 september 2019.
Wij vertrekken uit Coswig en rijden naar de camperplek bij de veerpont Dommitzsch-Prettin. Het is bewolkt met lichte regen. De temperatuur is goed, ca 20 graden.

Wij hebben een mooi uitzicht op de Elbe en de veerpont, die toch de hele dag op en neer vaart. Op zo’n dag aan de Elbe zie je allerlei verschillende lucht- en kleurskakeringen in de natuur aan je voorbij gaan. Prachtig!

Vandaag nemen wij een rustdag, lezen boeken, kijken tv of internet op de telefoon en laptop. Wij hebben het grootste deel van onze Elbe-route er op zitten. Het is een mooie en interessante reis, waarvan een groot deel in het oude DDR-gebied ligt. 

Zaterdag, 28 september 2019.

Na een heerlijke nachtrust aan de Elbe rijden wij naar de camperplek Torgau. Daar kunnen wij een dagje aan de stroom staan. De camperplek ligt in een bastion en is deel van een fort dat Napoleon I in 1809 in Torgau liet bouwen. De belangrijkste reden hiervoor was het beveiligen van de Elbe-linie tegen een Russische inval. Torgau is ook de plaats waar Maarten Luther zijn eerste kerk inwijdde. Zijn vrouw Katharina ligt hier begraven. Verder is Torgau bekend als de stad waar de Amerikaanse en Russische troepen, op 25 april 1945, op elkaar stuitten tijdens de invasie in de Tweede Wereldoorlog. 

Wij fietsen langs de Elbe en komen uit bij de veerpont Prettin, waar wij gisteren nog stonden.   Onderweg stap ik geregeld af voor het maken van een foto. De mooie wolken passen goed bij dit landschap. 

Bij Prettin schuilen wij voor een buitje en worden, voor een kopje koffie, uitgenodigd door de vriendelijke en gastvrije Alexander Pirich. Hij is een jacht-designer en maakt prachtige boten. Zijn vrouw zorgt voor een heerlijke cappuccino. Alexander vertelde dat hij geregeld naar Friesland gaat voor de verkoop van zijn boten. Daarna fietsen wij langs de Elbe-dijk, over de Elbe-brug, terug naar Torgau. Het is zo’n 59 km (vv). Het was weer een dag met een ‘gouden randje’.

Zondag, 29 september 2019.

Het is vandaag een halfbewolkte dag, het is droog en ca. 20 graden! Wij bezoeken het centrum van Torgau. Het is een van de mooiste Renaissance-steden in Duitsland. In de 16e eeuw was hier het politieke centrum van Saksen en de Reformatie. Wij lopen het stadje door en drinken cappuccino op het plein tegenover het Raadhuis. 

Hoogtepunt van ons bezoek is het Kasteel Hartenfels. In de slotgracht lopen beren rond. In 1425 begon men met deze berenkuil. In 1624 zaten hier maar liefst 30 beren in de kuil. Eind 17e eeuw kwam daar een einde aan, maar sinds 1953 keerden de beren terug. Nu zijn er nog drie. 

Wij lopen de binnenplaats op en zien, de prachtig versierde twintig meter hoge, wenteltrap. Verder bezoeken wij het kasteelmuseum. De kasteelkerk was de eerste protestantse kerk in Europa. 

Deze stad staat ook bekend om zijn beruchte Wehrmacht Brückenkopf gevangenis. De gevangenis werd meteen na de Poolse veldtocht in 1939 geopend en deed dienst tot aan het eind van de Tweede Wereldoorlog. Daarna werd het van 1945 tot 1948 gebruikt door de Russische geheime politie. Vanaf 1950 tot 1990 werd het gebruikt door de DDR-regering voor politieke gevangenen en mensen die vluchtpogingen hadden ondernomen. In het kasteel hing een interessante fotocollage over deze tijd.

Daarna bezoeken wij de stadskerk waar Luthers vrouw, Katharina von Bora, begraven ligt. Wij vallen met de ‘neus in de boter’. Het is vandaag dankdag en het middenpad van de kerk staat vol met eten en drinken. Wij worden uitgenodigd om mee te eten. Wat een gastvrijheid! Tenslotte lopen wij, langs het monument, ter nagedachtenis aan de historische ontmoeting tussen de Amerikaanse- en Russische soldaten, terug naar de camper. 

Maandag, 30 september 2019.

Storm met windsnelheden van 8 tot 9 Beaufort in Torgau. Gelukkig staan wij veilig in het bastion met rondom muren. Wij wachten de buien af en zitten tot 13.00 uur lekker te lezen in de camper. Daarna schijnt de zon weer en lopen we naar het centrum voor een cappuccino.

Verder lopen wij, langs het kasteel Hartenfels, naar de overkant van de mooie Elbe en zien de gebouwen en ingang van de beruchte Brückenkopfkazerne (gevangenis). Hier zijn vele mensen gemarteld en gestorven. 

Aan deze kant van de Elbe zien wij, onder de Russische, Duitse en Amerikaanse vlaggen, het gedenkteken van de ontmoeting tussen deze soldaten in 1945. 

Terug bij de camper hangt Berta nog even een wasje te drogen.

Dinsdag, 1 oktober 2019.
Wij vertrekken uit Torgau. We doen boodschappen en rijden naar het plaatsje Belgern. Daar drinken wij koffie op het plein en zien, links van het stadhuis, de bijna zes meter hoge Roland staan. Hij werd in 1610 uit steen gehouwen, heeft blote voeten en een zwaard. Hij is het symbool voor dit stadje. Roland staat voor rechtspraak, markt- en muntrecht. 

Daarna rijden wij door naar de mooie camperplek aan de Elbe in Riesa. Riesa viert dit jaar zijn 900 jarig bestaan. Riesa staat bekend als sportstad en zijn staalindustrie. 

Hier staat ook het grootste ijzersculptuur van Europa. Het kunstwerk heet de ‘Elbquelle’ en is 25 m hoog, het weegt 234.000 kg staal (GGG 40) en is in Bocholt gegoten bij 1350 graden Celcius. De kunstenaar is Jörg Immendorff.

Wij lopen het leuke stadje door en scoren nog een paar Roeckl-fietshandschoenen. Daarna lopen we terug naar de camper, stoeltjes er uit, en zitten nog heerlijk in het zonnetje bij een temperatuur van ca. 24 graden.

Ik vond nog een leuke blog van huberthedebouw. Hierin staat nog veel meer informatie over Luther, Hundertwasser en plaatsen langs de Elbe-radweg.

Woensdag, 2 oktober 2019.
Het was een warme nacht. Toen wij om 7 uur wakker werden was het nog 19 graden buiten. Om 11 uur was het 13 graden en het regende. Na twaalven is het droog en fietsen wij naar het Nudelcenter Riesa. In de jaren 50 was de Teigwarenfabrik Riesa de grootste noedels-fabrikant van de DDR met een jaarproductie van ca. 12.000 ton. Het gaat goed met het bedrijf.

Het verschil tussen noedels en pasta is, dat in noedels eieren zijn verwerkt. Wij nemen het ervan en eten een heerlijke pastaschotel in het restaurant ‘Makkaroni’. 

Daarna bekijken het Nudelmuseum. Als wij terug fietsen naar de camper schijnt de zon. 

Donderdag, 3 oktober 2019.

Het is goed weer en wij fietsen naar Meissen. Onderweg zien we nog een vos op het fietspad en de vogels die naar het zuiden trekken. Het is tenslotte oktober. Verder zien we nu ook de eerste wijnranken langs de Elbe.

Meißen is de bakermat van Saksen-Anhalt, wereldberoemd om zijn geschiedenis en zijn porselein. Wij bezoeken de historische binnenstad. Op de markt bij de Frauenkircke, zien wij de klokkentoren met de porseleinen klokken. Het is het eerste porseleinen klokkenspel ter wereld die in 1929 is opgehangen. Heel bijzonder! 

Wij drinken koffie in het oudste konditorei (1771) en lopen daarna naar de Dom. Hier ligt, in de vorstenkapel, Anna van Saksen, de tweede vrouw van Willem van Oranje, begraven. Wij zochten het graf, maar vonden alleen een voettegel van 30×30 cm. Die is hier pas twee jaar geleden neergelegd, omdat veel Nederlanders naar haar graf vroegen. 

Tenslotte bezoeken wij het  porselein-museum. Nu begrijpen wij ook waarom dit ‘het witte goud’ wordt genoemd. Ik kan er alleen maar foto,s van maken, want betalen kan ik het niet. Het is echt topkwaliteit porselein. Twee kopjes met schotel op een plateau kosten al een dikke € 3000,00 en voor het prachtige beeldje betaal je € 11.500,00. Het ziet er geweldig uit.

Op de terugweg zien wij weer prachtige uitzichten op de Elbe. De Elberadweg is mooi omdat je vaak langs de andere kant van de rivier terug kunt fietsen. Wij hebben vandaag 66 km gefietst. 

Vrijdag, 4 oktober 2019.

Na het ontbijt rijden wij naar de camperplek in Dresden. De camperplek ligt ca. tien minuten lopen van het centrum. Dresden is de hoofdstad van Saksen. Het is een lekkere temperatuur, ca. 17 graden. Met een gemiddelde jaartemperatuur van 10,4 graden Celsius in het centrum, behoort Dresden tot de warmste steden van Duitsland. 

Wij zien de sigarettenfabriek Yenidze, het paleiscomplex Zwinger, de Neustad met de oudste gebouwen die stammen uit de middeleeuwen, de kathedraal en de Frauenkirche. 

De Zwinger en de Frauenkirche maakte de meeste indruk. Wij waren hier 28 jaar geleden ook, maar toen waren de Zwinger en de Frauenkirche nog één ruïne. Na de bombardementen, nu 75 jaren geleden, zijn ze nog steeds met de wederopbouw bezig. Tussen de middag lunchen wij in een restaurant en eten bockwurst mit kartoffeln und sauerkraut. Het is gezellig druk in de stad.

Verder lopen wij door dé winkelstraat van Dresden de Prager Straße, waar alle grote merken aanwezig zijn, inclusief  Warenhaus Karstadt Dresden, die van oorsprong uit het DDR-tijdperk stamt. Moe maar voldaan lopen wij terug naar de camper. 

Zaterdag, 5 oktober 2019.

Het heeft de hele nacht geregend en het blijft regenen. Goed voor het land dat smacht naar water. Omdat ik voor vandaag een regenachtige dag had voorzien, heb ik gisteren een aanvraag gedaan voor een rondleiding bij de VW-fabriek in Dresden. Wij ontvingen een keurige e-mail over de tijden waarop wij welkom waren. 

De, ook wel ‘Gläserne Manufaktur’ genoemde fabriek is ontworpen door architect Günter Henn. Het gebouw is volledig in glas uitgevoerd en van buiten is goed te zien hoe binnen auto’s worden gebouwd. Het gebouw is rondom beschermd tegen invliegende vogels door middel van luidsprekers die acht verschillende vogelgeluiden produceren.

In de fabriek, die in 2002 opende, worden vanaf 2017 de nieuwste type elektrische VW Golfs gebouwd. In Saksen worden al meer dan 100 jaar auto’s gemaakt. Audi komt hier oorspronkelijk vandaan. Later werd hier de Trabant gemaakt. Na de Duitse hereniging kwamen andere auto-fabrikanten naar Saksen. BMW en Porsche kozen voor Leipzig, Volkswagen koos voor Dresden en Zwickau. 

In de fabriek kregen wij een goede uitleg over de Golf e-car. Het is ons duidelijk geworden; de e-car komt er aan! De werkvloer is schoon en de monteurs werken in witte kleding met witte handschoenen aan. Dat heeft een reden. Zodra ze zien dat de kleding vuil wordt kan de monteur direct zien dat er iets aan de hand is. 

Na de rondleiding rijden wij naar Pirna.

Wij hebben ons einddoel langs de Elbe-fietsroute nu bijna bereikt. Wij hebben vanaf Hamburg met de camper 520 km gereden en met de fietsen 597 km.

Zondag, 6 oktober 2019.

Wij fietsen in een bleek zonnetje naar Königstein. Onderweg merkten wij duidelijk dat wij de bergen in gaan. Wij zien de grote vesting van Königstein op de top van de berg liggen. 

Dit is voor ons het verste punt van de Elberadweg. Dit gebied noemt met het Sächsische Schweiz. Het is een mooi gebied met goede wandel-mogelijkheden.

Wij fietsen terug naar het stadje Pirna. Wij lopen door de historische binnenstad, dat veel heeft bewaard van haar oude charme. Je ziet hier ook nog de oudste raderstoomboten ter wereld langs varen.

Daarna steken wij de Elbe-brug over en zijn terug bij de camper. Wij hebben vandaag 42 km gefietst. 

Maandag, 7 oktober 2019.

Het was koud vannacht (-1 gr C), maar als wij wakker worden schijnt de zon. Met een staalblauwe lucht fietsen wij, langs de Elbe, terug naar Dresden.

In Pillnitz zien wij, aan de overkant van de Elbe, het prachtige Schloss Pillnitz liggen. In 1791 is hier de verklaring van Pillnitz ondertekend. 

Onderweg zien wij de mooie raderstoomboot van Leipzig voorbij varen. 

Voor Dresden fietsen wij onder de bekende hangbrug das ‘Blaues wunder’ door. Het Blaues Wunder behoort tot een van de stadssymbolen van Dresden. Deze blauwgekleurde brug (260  meter lang) dateert uit 1893. 

Even later komt de raderstoomboot van Meissen onder de brug door varen. Later zien wij nog een paar van deze prachtige boten voorbij komen. Het zijn de oudste raderstoomboten van deze wereld. 

Wij fietsen tot de haven van Dresden en gaan op de terugweg nog even naar Grosser garden.

In dit prachtige park, van 200 vierkante meter groot, is het grote barokke paleis uit 1683 te zien. Daarna fietsen wij terug naar de camper. Wij hebben vandaag 56 km gefietst. Wij zitten nog tot half zes in het zonnetje.

Dinsdag, 8 oktober 2019.

De weersverwachting is niet gunstig vandaag en het regent. Ook de vooruitzichten zijn wisselvallig. Onze Elbe-fietstocht zit er op. Wij besluiten niet door te rijden naar München, maar naar het westen te rijden. 

We zullen het grappige stoplichtmannetje (das Ampelmännchen) missen. Het is een klein ventje, met een hoed op, dat vrolijk door lijkt te stappen. Zijn tegenhanger laat met de armen wijd duidelijk zien, dat oversteken nu even niet de bedoeling is. Het is echt een symbool van oost Duitsland, wat net zo bij de DDR hoort als de Trabant. Het beroemde symbool voor verkeerslichten voor voetgangers is ook na de eenwording nog steeds ongekend populair, zelfs in west Duitsland. 

Wij geven de navigatie opdracht om direct naar het Aue bad in Kassel te rijden. Daar liggen wij al om drie uur heerlijk in de sauna. Na de sauna rijden we naar de camperplek in Kassel. 

Woensdag, 9 oktober 2019

Wij hadden met Corrie afgesproken dat wij op de terugweg bij haar langs zouden komen. Dus wij op naar Oisterwijk in Noord Brabant. De reis verliep voorspoedig. 

Omdat wij iets te vroeg waren liepen we nog even het dorp door en bezochten Gallery VAN DUN met zijn prachtige collectie  kunstwerken. 

Wij drinken een borrel en eten met Corrie en halen herinneringen op. Harry is al 20 jaar geleden overleden. De tijd vliegt. 

Donderdag, 10 oktober 2019.

Wij ontbijten en drinken koffie met Corrie. Daarna rijden wij naar het Transferium in ‘s Hertogenbosch. 

Daar bezoeken wij het Jeronimusbosch art center. Het werk van Jeroen Bosch is bijzonder te noemen. Zijn stijl wijkt nogal af van andere Nederlandse kunstenaars uit de vijftiende eeuw. Uniek is de manier waarop hij religieuze taferelen verbeeldde. Het is een mooi museum met bijzondere werken. 


Daarna lopen wij even de stad in voor een Bossche bol

Onze vriendin Janet had ons uitgenodigd voor het eten. Wij hebben lekker gegeten. 

Daarmee kwam het einde aan deze reis. 

Conclusie van de reis:

De Elbe-fietsroute is heel interessant en vol geschiedenis. Wij zaten veel in het oude DDR-gebied. De mensen zijn daar ingetogen en vriendelijk. Het is nu 30 jaar geleden dat het ijzeren gordijn verdwenen is. Er is natuurlijk veel veranderd maar je merkt duidelijk dat er veel mensen naar het westen zijn vertrokken. Veel ouderen zijn in de stadjes achtergebleven. 

In dit deel van Duitsland is weinig werk. Dit komt o.a. doordat de fabrieken en bedrijven destijds voor een appel en een ei zijn verkocht en niet meer zijn  hersteld. Verder ontbreekt bij sommigen de wil en komen niet los van het oude stramien. Ook de lonen blijven ca.15% achter ten opzichte van west Duitsland. 

De stadjes zijn leuk, men kent hier nog winkelsluiting tussen de middag en sluiting op zondag. Het is rustiger en gemoedelijk. Wij kregen de indruk dat in de kleine stadjes minder dure dingen te koop zijn. Daarentegen is in de grotere steden, zoals Dresden alles te koop. 

Dresden heeft veel geleden in de tweede wereldoorlog. Toch is het juist deze stad waar de geschiedenis het meest voelbaar was. 

Wij hadden goede camperplekken, meestal langs de Elbe. De fietspaden en wegen zijn over het algemeen heel goed. Er waren veel fietspaden over de Elbe-dijk zodat je een mooi uitzicht had.

De Elbe is prachtig, maar nog steeds een onvoorspelbare rivier. Wij zagen dat er nu veel te weinig water in de rivier stond waardoor de veerponten niet konden varen. In de winter schijnen er vaak overstromingen zijn. 

Wij hebben van deze reis genoten. In totaal fietsten wij ruim 700 km. Wij hadden bijna elke dag goed weer (zie de foto’s). Het was niet elke dag 26 graden, maar dat wisten wij van tevoren. Wij zijn langer gebleven dan de bedoeling was. Dresden zou ons eindpunt zijn.

Wij wilden oorspronkelijk nog naar München, maar het verzadigingspunt is bereikt. Ik denk dat wij nog vaak aan deze reis terug zullen denken.