g. Italië (september)

Op dinsdag 14 september vieren wij eerst de 80e verjaardag van onze zwager ‘Sietse’. Daarna vertrekken wij richting Italië. Sinds het begin van de Corona zijn we nog niet naar het buitenland geweest. Nu kan het weer. Het is druk onderweg en ca. 25 graden. Wij overnachten in Limburg an der Lahn in Duitsland.

Woensdag, 15 september

Wij staan vroeg op en rijden de hele dag rustig door. Onderweg hebben wij geregeld buien en het is druk op de autobahn. Ons oorspronkelijke camperplek was niet bereikbaar dus zijn wij doorgereden naar Bellinzona in Zwitserland. Hier slapen wij vannacht.

Donderdag, 16 september.

Na een nacht met heel veel regen rijden wij de camperplaats af. Onderweg in Zwitserland regent het ook nog.

Maar als wij tegen twaalven de grens naar Italië overrijden begint het zonnetje te schijnen en is het meteen 26 graden. Wij besluiten bij het plaatsje ‘Spotorno’, de tolweg af te gaan en rijden verder langs de kustweg (SS1). Hier heb je een mooi overzicht over de ‘bloemenriviera’ en de aanliggende plaatsjes. Wij stoppen bij het plaatsje ‘Borghetto Sant Spirinto’ en vinden hier een camperplek.

Wij drinken een kopje thee in de schaduw van de camper. Wij zijn nu 1323 km van ons huis vandaan. Ons doel is ‘Cinque Terre’, maar daar is alles volgeboekt. Wij hebben nu een afspraak voor volgende week donderdag. Nu gaan we eerst deze kustplaatsen verkennen. Wij lopen nog even naar het strand voor de eerste cappuccino. Het uitzicht is fantastisch! 

Vrijdag, 17 september

Als wij wakker worden schijnt de zon. Het was heerlijk stil vannacht. Vandaag fietsen wij naar de plaatsjes ‘Albenga’ en ‘Alassio’. Het middeleeuwse stadscentrum van Albenga is goed bewaard gebleven. Het centrum wordt gezien als één van de mooiste in de regio Ligurië. De vier torens en de kathedraal San Michele liggen aan het Piazza San Michel en is gebouwd in 400 na Christus. Wij drinken een kopje cappuccino met Conola op het terras voor de kerk. Heerlijk! 

Wij fietsen verder langs de kust met prachtige uitzichten.

Echter, het hele strand is vergeven van plastic parasols, plastic stoelen en plastic ligbedden. Voor de inwoners is slechts een klein stukje strand over. Onbegrijpelijk dat de bevolking van deze stadjes dit accepteert. 

Wij fietsen door naar Alassio. Alassio is een mooie badplaats met goed verzorgde strandtenten. Het natuurlijke strandzand met fijne korrels kwarts en leisteen wordt is één van de mooiste stranden van Ligurië. 

Wij lunchen in een parkje. Bij het stadhuis lopen wij langs een anderhalve meter hoge muur (il muretto) met kleine kleurrijke keramieke tegeltjes. Het is misschien wel het mooiste stukje muur van Alessio. Mario Berrini begon in 1951 met het aanbrengen van versiering op het muurtje. Nadat hij de kleurrijke tegel ophing , gesigneerd door Ernest Hemingway, die Berrini’s Café Roma had bezocht, volgde het ene na het andere tegeltje. Daarna lopen wij door de gezellige nauwe winkelstraatjes. Op de terugreis drinken wij op het terras een biertje en een cappuccino en spreken we nog een tijd met een stel Zwitsers (antivaxers). Tenslotte fietsen we terug naar de camper. Het was een mooie dag. 

Zaterdag, 18 september 

Tegen half elf lopen wij naar het strand, drinken een paar kopjes cappuccino en kijken naar de zee en de mensen op het strand. Heerlijk ontspannen met prachtig weer (26 gr). 

Na de lunch fietsen wij naar de plaatsjes Loano, Pietra en Finale Ligura. In Loane kijken we naar de prachtige schepen in de grote haven.

Daarna door naar Pietra. Pietra is een prachtig plaatsje. Kenmerkend van dit stadje is het oude stadscentrum met haar smalle straatjes. In dit centrum bezoeken wij de ‘ Chiesa di San Nicolò’. Een prachtige kerk op het  Piazza XX settembre. 

Op het terras drinken wij een lekkere cappuccino. Daarna fietsen wij door naar Finale Logure. Daar was een fiets evenement  voor mountainbikers. De camperplaats staat bomvol, daar wil je toch niet staan met je camper. 

Op de terugreis fietsen we nog even door het mooie plaatsje Pietra. In het centrum zien wij een kraam met heerlijke zelfgemaakte chocolade. 

Daarna gaan we terug naar de camper. We douchen lekker en eten vanavond aan het strand van ons plaatsje Borghetto Santo Spirito.

Zondag, 19  september 

Wij gaan weer naar de strandtent voor een cappuccino. Het is vermakelijk om iedereen op het strand bezig te zien. Drie jaar geleden trok minister Salvani van Italië 2,5 miljoen euro uit voor extra agenten om de ‘zwarte strandverkopers’ tegen te gaan. Je weet wel die opdringerige mannen, die hun koopwaar met een soort ‘laatst aangeraakt’ tactiek proberen te slijten. Als je dan “nee dankjewel” zegt word je mompelend uitgescholden of kijken ze dwars door je heen. Kennelijk is het een onuitroeibaar verschijnsel want ze lopen er nog steeds.

Hier in Italië zijn ze strenger met de coronaregels dan bij ons in Nederland. Hier loopt iedereen nog standaard met mondkapjes op, of om de pols. Maar ook hier houdt niet iedereen zich aan de regels. In de strandtenten wordt niet naar de corona-app gevraagd. Tegen enen gaan we terug naar de camper en eten een broodje. Het is ca. 28 graden en er staat een lekker windje. Wij blijven vanmiddag lekker bij de camper en genieten van het zonnetje. Tegen zessen is het afgekoeld. 

Berta kookt vandaag lekkere Hollandse kost, aardappelen, rauwe witlof, draadjesvlees en frambozen kookpudding. Heerlijk! Het was vandaag een rustige dag.

Maandag, 20 september

Wij verlaten Borghetto Santo Spirito en rijden zo’n 60 km verder naar Santo Stefano al Mare. Na de koffie fietsen wij over een prachtig fietsroute naar San Remo. De fietsroute loopt langs het strand, over een oude spoorbaan en er is geregeld een mooie koele tunnel door de bergen. 

San Remo is een oude stad in de typische Riviéra-stijl aan de kust in west Ligurië. De stad wordt ook wel de ‘Citta deo Fiori’ genoemd vanwege de grootschalige bloementeelt. Aan de eind van de 19de eeuw werd San Remo ontdekt door de rijken van Europa. Britse aristocraten, prinsen en tsaren bouwden hier villa’s en er verschenen dure hotels. Het was ooit de ontmoetingsplaats van de jetset. Dat is nu niet meer zo. 

Toch heeft de stad nog een beetje de oude sfeer van toen. Het casino is zo’n oud gebouw. In San Remo fietsen wij eerst naar de haven. Er liggen grote en luxe jachten. Daarna fietsen wij de stad door naar boven. Op de berg ligt het 18e eeuwse basiliek Santuario della Madonna della Costa, het symbool van San Remo. Vanaf hier hebben wij een prachtig uitzicht over de La Pigna (oude stad) en de zee.   

Daarna drinken wij een cappuccino en lopen de belangrijkste winkelstraat Corso Matteotti. In de smalle straatjes van de middeleeuwse wijk La pigna kun je alleen te voet komen. Met onze e-bikes ging dat wat moeilijk. Wij fietsen terug naar de camper en hebben toch zo’n 35 km gefietst. Daarna rusten we lekker uit in de schaduw bij de camper. 

Dinsdag, 21 september, mijn verjaardag.

Na het ontbijt lopen wij naar het dorpje Santo Stefano al Mare en drinken op mijn verjaardag. Wij komen in gesprek met twee Italiaanse vrouwen. Zij geven ons bijna een complete cursus over hoe je het gezonds kunt leven (anti-faxers). Wij lopen terug naar de camper en halen de fietsen op.

Wij fietsen de bergen op naar de ruïnes van het, meer dan duizend jarig spookdorp, Bussana-Vecchia. In 1887 verwoeste een aardbeving dit middeleeuwse dorp en werd het door de overlevenden verlaten.

Tegenwoordig is Bussana Vecchia één van de belangrijkste attracties van San Remo. Nu is het bewoond door kunstenaars. En natuurlijk ontmoeten we hier een Nederlandse kunstenaars familie, die hier in de zestiger jaren zijn komen wonen. Hun schoonzoon en dochter nodigen ons uit om hun huis te komen bekijken. Vanaf hun dakterras had je een mooi uitzicht over dit oude dorpje. Zij had hier als kind in de nauwe straatjes gespeeld.

Zij vertelde nog dat zij veel inspanning hebben gepleegd om dit huis bewoonbaar te maken. Echter, ze krijgen er geen waardering voor, want in december 2017 hebben alle inwoners een belastingaanslag gekregen van duizenden euro’s.

Wij besluiten om hier een hapje te eten en kiezen voor de ‘trofie al pesco con patate e fagiolini’. Het uitzicht vanaf dit terrasje is schitterend. Wij fietsen terug naar de camper en douchen op het strand. Een Belgische mede camperaar laat mij zijn prachtige camper zien. Alleen zijn elektriciteitkast is al heel bijzonder. 

Woensdag, 22 september.

Toen ik vanmorgen wakker werd dacht ik nog even na over de appjes en mailtjes die ik gisteren ten behoeve van mijn verjaardag mocht ontvangen. Hartverwarmend als je in het buitenland bent. Na het ontbijt praten wij nog even met onze Belgische buurtjes, leuke mensen. 

Daarna lopen we naar de haven, kijken wat rond en drinken een kopje cappuccino. Tegen elven vertrekken we vanaf deze camperplaats. Je mag hier maar 48 uur staan en er werden gisteren boetes uitgedeeld. Wij doen boodschappen en rijden terug naar Borghetto Santo Spirito. We moeten morgen toch die kant weer op. Berta doet de was en wij rommelen een beetje aan. 

Na het eten lopen we nog even door het oude gedeelte van Borghetto en naar het strand. Ik heb nog niet met de drone gevlogen. De regels zijn streng, bijvoorbeeld, drones mogen niet hoger dan 70 meter vliegen en moeten altijd binnen 150 meter van de bestuurder blijven. Drones moeten verder verzekerd zijn en ze mogen niet dichterbij dan 80 meter komen bij privé-terrein. Tot slot mogen ze niet vliegen boven drukke gebieden, boven spoorwegen, fabrieken en wegen. De boetes zijn hoog. Het overtreden van de Italiaanse luchtvaartregels, waar deze overtreding onder valt, kan een boete tot € 113.000 opleveren!

Donderdag. 23 september 

Na het ontbijt vertrekken wij uit  Borghetto Santo Spirito. Wij rijden via de tolwegen naar Monterosso al Mare. Dit plaatsje is één van de vijf dorpjes van de Cinque Terre. Wij komen om half twaalf aan op de camperplek “Il Poggio”, gelegen in de bergen. Het was een pittige reis met drukke wegen en stijle bergweggetjes. De Cinque Terre was ons reisdoel. 

De Cinque Terre bestaat uit vijf dorpjes langs de Italiaanse kust vlak bij La Spezia in Ligurië in Italië. De vijf  dorpen zijn in 1997 opgenomen in de UNESCO -werelderfgoedlijst. In dit gebied in Italië zijn wij nog niet geweest. Na de lunch lopen wij het bergpad af naar het dorp.

https://nl.wikipedia.org/wiki/Cinque_Terre

Er zijn veel toeristen, maar gezellig druk. Het is een middag waar we ons oriënteren op de komende dagen. Gaan we de dorpjes lopende doen, per trein of met de boot. De omgeving is prachtig.

De camperplaats is mooi en de eigenaar vriendelijk. Wij mochten hem bellen en hij haalde ons van het dorpje op met de auto. Terug bij de camper spraken we nog lang met de Nederlandse buurtjes. 

Vrijdag, 24 september 

Wij merken dat corona ons een beetje uit ons balans heeft gebracht, maar dat we nu toch weer herstellen en kunnen genieten. Wij zijn vroeg opgestaan en de mevrouw van de camperplaats brengt ons met haar auto naar de haven. Wat een service! 

Wij hebben besloten om de dorpjes Vernazza, Manarola, Riomaggiore en Portovenere per boot te bezoeken. Vanaf de boot heb je een veel beter uitzicht op de dorpjes dan met de trein.

Wij varen met de boot eerst naar Portovenere, het zogenaamde zesde dorpje van de Cinque Terre, Portovenere is een prachtig stadje. De smalle straatjes, de gekleurde huisjes en het authentieke haventje maken dit plaatsje tot een van de meest romantische plekken aan de Ligurische kust en eigenlijk ook tot de verborgen zesde parel van de Cinque Terre. Wij lopen naar het zwart-wit opgetrokken marmer kerkje San Pietro. Dit kerkje is gebouwd in de twaalfde en dertiende eeuw, op de overblijfselen van een kerk uit de vijfde eeuw. Het is een mooi gezicht. 

Wij kunnen met de boot op en af langs alle dorpjes van de Cinque Terre en hebben een prachtig uitzicht. 

Deze dag  vergde wel iets van ons uithoudingsvermogen, maar wij hebben genoten. Wij vonden Portovenere het mooiste dorpje. Door de lengte van het stadje kun je je heel goed verspreiden en krijg je niet het gevoel dat je opgesloten zit in een druk dorpje, zoals het geval is in de vijf andere dorpjes van de Cinque Terre.

Als wij om half vijf terug zijn drinken wij eerst een biertje en een aperol-aperitief op het terras. Daarna bellen wij naar de camperplaats en de mevrouw haalt ons met haar auto weer op. Het was vandaag een warme  met een‘gouden’ randje! We eten en douchen en zijn weer lekker fris. 

Zaterdag, 25 september 

Wij laten Cinque Terre achter ons en strepen deze bestemming van onze bucketlist. Wij rijden Monterossa uit en gaan de tolweg op. Onderweg hebben we geregeld een file omdat de wegen worden gerepareerd. Wij gaan via Parma richting Mantova naar het plaatsje Pozzolo aan de rivier de Mincio. Hier gaan we een paar dagen fietsen langs de rivier. 

Bij aankomst op de camperplaats staan wij voor een slagboom. Wij rijden het dorpje in en vragen aan een vriendelijke jongen hoe we binnen kunnen komen. Hij pleegt een telefoontje, fietst voor ons uit en geeft ons de code van de slagroom. Het is een mooie camperplaats met alle voorzieningen. Het is warm, ca. 27 graden en we zitten de rest van de middag lekker onder een boom. 

Zondag, 26 september 

Ik fiets naar het dorpje om te kijken naar een bakker. Maar deze blijkt op zondag te zijn gesloten. 

De dag begint mooi maar tegen tienen begint het te regenen en zo blijft het de hele dag. Wij kijken naar de televisie en Berta wast de gordijntjes van de camper. Een lastig klusje om ze eraf te halen en er weer aan te doen. Wij lezen wat en vermaken ons wel. Het is een rustdag. Op de camperplaats staan vele soorten afvalbakken. Als je er voor staat moet je goed nadenken in welke bak je wat doet. Dit lijkt mij toch ook niet de oplossing.

Tegen vieren lopen wij even het dorpje door. Er is niet veel meer dan een 17e eeuwse kerk, een kroeg, restaurant en een bakker. 

Maandag, 27 september

Wij zitten al vroeg op de fiets. Het is nog mistig. Wij fietsen over een goed fietspad, langs de rivier de’Mincio’, richting Mantova. 

Onderweg, in het dorpje Soave, drinken wij een cappuccino met een lekker broodje. Maar voordat wij naar bonnen mogen moeten we, voor het eerst dat wij in Italië zijn, de corona-checkapp tonen. Daarna fietsen wij door naar Mantova. Mantova is een eeuwenoude stad, meer dan 2000 jaar voor Christus gesticht. Vooral de late Middeleeuwen en de Renaissance hebben Mantova, in die tijd de residentie van de machtige familie Gonzaga, verrijkt met monumenten en kunstwerken, die het tot een van de aantrekkelijkste kunststeden van Noord-Italië maken. In 2016 was Mantova de culturele hoofdstad van Italië. 

Wij fietsen Mantova binnen via het Castello di San Giorgio. Vanaf hier fietsen wij zo de stad in. Mantova is een prettige en gezellige stad. Het oude centrum met zijn stille, met keitjes geplaveide straten, is niet erg groot. De belangrijkste bouwwerken in Mantova zijn het Palazzo Ducale en het Palazzo Tè, beiden gebouwd in de periode dat de familie Gonzaga aan de macht was. 

Het Palazzo Ducale, residentie van de familie Gonzaga, ligt aan het mooie Piazza Sordello. Het is een enorm complex van aaneengeschakelde paleizen, tuinen, galerijen, binnenplaatsen, een kasteel en kerk. Jammer dat de musea en paleizen op maandag gesloten zijn. Wij hadden het paleis ‘Ducale’ graag van binnen willen bekijken. Het paleis werd een ‘stad in de vorm van een paleis’ genoemd, het was lange tijd het grootste paleis van Europa. Het complex telt meer dan vijfhonderd kamers en 15 tuinen, hoven, pleinen en binnenplaatsen. Op het hoogtepunt woonden er meer dan duizend mensen. 

Wij wandelen een paar uren de stad door en lunchen. Daarna fietsen we langs de rivier de ‘Mencio’. Als wij bij de camper zijn hebben wij 64 km, zonder ondersteuning, gefietst. 

Dinsdag, 28 september 

Vandaag fietsen wij de andere kant op richting Perschiera del Garda. Het is een mooie route langs de rivier de Mincio. Het water in de Mincio heeft een zachtgroene kleur. Onderweg zien we prachtige cypresses langs het water.

https://ciaotutti.nl/reizen-door-italie/gardameer/borghetto-sul-mincio-parel-bij-het-gardameer/

Wij stoppen in Borghetto sul Mincio voor een cappuccino met een zoet broodje. Borghetto sul Mincio ligt verscholen in de heuvels. Het is een klein maar indrukwekkend middeleeuws dorpje. Het is eigenlijk niet meer dan een kleine verzameling huisjes en watermolens. Borghetto is écht een plaatje en met recht uitgeroepen tot een van de mooiste dorpjes van Italië. Boven op de brug wordt jaarlijks, op de derde dinsdag van juni, het Festa del Nodo d’Amore gevierd. Dan wordt de 650 meter lange dam brug volledig bezet met tafeltjes waarop de tortellini wordt gereserveerd. In totaal wel 600.000 knopen, handmatig gemaakt door honderd koks! 

Na de lekkere cappuccino fietsen wij verder naar Peschiera del Garda. Peschiera del Garda is van oudsher een belangrijkste haven- en vestingstad vanwege de strategische ligging aan de rivier de Mincio. De Romeinen gebruikten deze rivier al als verbinding met de Po en de Adriatische zee. De vijfhoekige stadswallen en het fort van Peschiera stammen uit de middeleeuwen en hebben eeuwenlang een belangrijke verdedigingsfunctie gehad. Nu zijn ze een mooie historische attractie. Wij fietsen langs het Gardameer, wandelen over de stadswallen en hebben een prachtig uitzicht op de smalle straatjes, het kanaal en de gezellige terrasjes in de oude binnenstad. Het is gezellig en wij lunchen in het centrum. 

Daarna fietsen wij terug via Monzambano. Daar drinken wij wat op een terrasje en nemen een kijkje bij in de fraaie kerk van San Michele Arcangelo uit het midden van de 17e eeuw. In de zijkapellen van de kerk bevinden zich kostbare marmeren inlegwerken en altaarstukken, waarvan een de triomf van aartsengel San Michele.

Het was weer een dag met een ‘gouden randje’. Het was ca. 26 graden en zonnig. Terug bij de camper hebben wij 58 km gefietst. 

Woensdag, 29 september 

Het zonnetje is er al vroeg bij. Het is mooi weer. Wij fietsen vandaag naar Verona. Het is nog een hele rit langs de weg en hier en daar is er een fietspad.

Wij fietsen door de plaatsjes Valeggio sul Mincio en Villafranca di Verona naar Verona. Ik weet nog dat mijn neef in Villafranca op de vliegbasis werkte tijdens de Golfoorlog. Er is markt in Villafranca en erg druk. We blijven niet lang en fietsen door.

https://nl.wikipedia.org/wiki/Verona_(stad)

Wij zijn tegen twaalven in Verona en zoeken eerst een terrasje op om lekker Italiaans te eten. Heerlijk! Daarna lopen wij de mooie stad door. Wij waren hier al eerder zo’n 30 jaar geleden. Toen hebben we de arena al gezien. Wij lopen door de mooie winkelstraatjes en fietsen door de stad. Het is warm, ca. 27 graden maar gezellig. Verona is bekend vanwege de arena en Romeo & Julia. De historische binnenstad van Verona staat op de Werelderfgoedlijst van UNESCO. Het ongeveer tweeduizend jaar oude amfitheater is het bekendste bouwwerk van Verona. In de arena, het Romeins amfitheater, worden in de zomermaanden opera’s opgevoerd. 

Je kunt natuurlijk in een paar uur niet alles zien, maar we hebben toch een heel leuk beeld gekregen.

Wij fietsen terug via Valeggio sul Mincio en drinken daar nog iets op het terras. Verder zien we nog de mooie kerk met de bronzen deuren. Voordat wij terug fietsen naar de camper doen we nog boodschappen. Als wij terug zijn bij de camper dan hebben wij 82 km gefietst. 

Donderdag, 30 september 

Als wij wakker worden regent het een beetje. Wij besluiten om door te rijden naar het meer van Iseo. Wij lozen water, legen de wc en tanken water. Dan nemen wij afscheid van onze Oostenrijkse buurtjes en gaan de weg op. We rijden via Brescia naar het plaatsje Iseo. Wij bereiken de camperplaats tegen tienen. 

Wij lopen het stadje in en gaan naar de haven. Iseo wordt al sinds de prehistorie bewoond. Sinds de Romeinse tijd is het de belangrijkste havenplaats aan het meer. 

Iseo is een leuk plaatsje. Het is rustig en er hangt een gemoedelijke sfeer. Wij genieten van de heerlijke temperatuur (ca. 25 graden) en drinken cappuccino met wat lekkers op het terras. Tussen de middag eten we in de camper. Daarna doen we boodschappen bij de Conad. Tegen vieren lopen wij terug en shoppen wat. Hier zijn veel luxe shop’s met veel kleding.

Vrijdag, 1 oktober 

Na een rustige nacht staan wij op en ontbijten. Het is weer een mooie dag. 

Toch heeft corona wel degelijk invloed op onze vakantie. Je ziet hier rondom je heen bijna iedereen met mondkapjes lopen. Ook wij zijn voorzichtig. Bij normale omstandigheden waren wij dieper Italië ingereden maar dat doen we nu niet. De weersvoorspellingen zijn ook niet bijzonder voor de komende week. Wat wil je ook, het is al oktober. Wij hebben gisteravond even met de kinderen en kleinkinderen gebeld. Het was al kouder in Nederland. Julian zong nog voor mijn verjaardag. Dat was hartverwarmend! 

In Iseo is het markt vandaag. Het is een grote markt door het hele centrum. Ik schat zo’n 150 kramen. Ik scoor nog wat polo’s. Verder loop ik nog even naar het kerkje ‘Pieve Sant Andrea’, een mooi kerkje. 

Het drinken van een cappuccino met een croissantje is bijna dagelijkse kost. Op het terras spraken wij met een Duits echtpaar dat hier al 14 jaar woont. Zij vertelden dat zij, tijdens de corona in het voorjaar, gedurende drie maanden thuis hadden gezeten. Vanaf hun terras hoorden ze elke dag de sirenes van ambulances langs komen. In hun stadje stierven soms meer dan 20 mensen per dag. Elke dag waren er begrafenissen en luidden de klokken. Een vreselijke en beangstigende tijd. 

Wij lunchen in de camper en pakken onze fietsen. Wij fietsen naar de andere kant van het meer naar het plaatsje Pisogne. Het is zonnig, ca. 24 graden en we hebben een prachtig uitzicht over het Iseo meer. Als wij terug zijn bij de camper maken we de fietsen schoon. Daarna lopen we nog naar de haven om te kijken hoe laat de boot morgen gaat.

Zaterdag, 2 oktober.

Het was een rustige nacht op de camperplaats. 

Wij gaan om kwart voor tien met de boot naar het eiland ‘Monte Isola’. Monte Isola heeft een oppervlakte van 4,5 vierkante km en een omtrek van 9 km. Het is in Europa het grootste, bewoonde eiland in een meer. 

Monte Isola is bekend om de salami, die vroeger door mensen thuis werd gerookt met extra virgine olijfolie die zacht en heel lekker is. Wij hebben het geproefd! Verder worden hier sportnetten gefabriceerd voor beroemde sport-toernooien zoals de Olympische Spelen. De netten productie komt voort uit de visnet traditie. Verder schijnen de sardines hier bijzonder te zijn. 

Na het behalen van de derde plaats in de verkiezing ‘European Best Destination 2019’ en de bekendheid die het dorp in 2016 kreeg dankzij het kunstproject “The Floating Piers” van Christo, is Monte Isola bekend over de hele wereld. 

Vanaf dit eiland hebben wij een prachtig uitzicht over de oude vissersdorpjes. Wij nemen de bus om de 600  meter hoge top van de berg te bereiken. Het is spannend in zo’n overvolle bus met haarspeldbochten. Wij lopen de stijle weg op naar boven en hebben het beste uitzicht van 360° rondom over het Iseomeer en de Franciacorta vanaf het oude heiligdom Madonna della Ceriola. Deze kerk is en een interessant voorbeeld van barokke architectuur uit de vijftiende eeuw.

Het Iseo meer is uitgeroepen tot één van de ‘mooiste dorpjes van Italië’. Het eiland heeft een tijdloze sfeer,  mede doordat er geen autoverkeer is. Alleen scooters, fietsen en enkele dienstvoertuigen mogen op het eiland rijden. Hierdoor is het een ideale omgeving voor rustige tochtjes en kunnen wij ons volledig  ontspannen.

Zondag, 3 oktober 

Wij hebben de weersvoorspellingen gezien en de neus van de camper richting Groningen gezet. Bovendien is het vandaag zondag en heb je geen last van vrachtwagens op de weg. Het regent bijna de hele dag, maar de reis gaat voorspoedig.

Wij hebben ons voorgenomen om langs het “Vitra Design Museum”, te gaan in Weil am Rhein. Het is een prachtig museum met  mooie gebouwen. Het Vitra Design Museum is gewijd aan onderzoek en de tentoonstelling van design van vroeger en nu. Zij onderzoeken de verhouding tussen design en architectuur, kunst en alledaagse cultuur. 

https://www.vitra.com/nl-nl/about-vitra/designer/details/charles-ray-eames
https://www.lp-life.com/designer-elio-martinelli-his-lamps-have-become-legendary

Wij bezoeken het VitraHaus en het museum. De beroemde designers Charles en Ray Eames hebben Vitra sterk beïnvloed. De meubels van Charles en Ray Eames vormen al sinds het begin van het Vitra Design Museum een hoeksteen van de collectie. In 1988 ontving het museum een groot deel van de objecten uit de nalatenschap van het koppel. Natuurlijk zagen wij onze Eames-stoel, maar ook onze Martinelli Pipistrello lamp in dit museum terug.

Na het bezoek rijden wij door naar de camperplaats in Mulhouse. Daar slapen wij vannacht en morgen rijden wij naar huis. 

Maandag 4 oktober 

We zijn vroeg wakker en het regent. Wij vertrekken om half 8 en rijden tot twaalven in de regen.

Daarna is het droog. We hadden een voorspoedige terugreis. 

Conclusie: 

Het waren mooie weken. Italië is en blijft het land waar wij graag komen. De combinatie van weer, cultuur, mensen en fietsen langs een rivier bevalt ons goed. Het Italiaanse leven is ontspannend. Wij hebben ons overgegeven aan de rust. Om onnodig schade aan onze camper te voorkomen, hebben wij bewust gekozen voor de tolwegen. Alleen die zijn goed om te reizen. Wat van invloed was op onze vakantie was de corona pandemie. Wij voelden in Noord Italië duidelijk wat de impact groot is geweest. Mede door corona en de verslechterende weersvoorspellingen zijn wij niet verder gereisd.