g. Italië (september)

Op dinsdag 14 september vieren wij eerst de 80e verjaardag van onze zwager ‘Sietse’. Daarna vertrekken wij richting Italië. Sinds het begin van de Corona zijn we nog niet naar het buitenland geweest. Nu kan het weer. Het is druk onderweg en ca. 25 graden. Wij overnachten in Limburg an der Lahn in Duitsland.

Woensdag, 15 september

wij staan vroeg op en rijden de hele dag rustig door. Onderweg hebben wij geregeld buien en het is druk op de autobahn. Ons oorspronkelijke camperplek was niet bereikbaar dus zijn wij doorgereden naar Bellinzona in Zwitserland. Hier slapen wij vannacht.

Donderdag, 16 september.

Na een nacht met heel veel regen rijden wij de camperplaats af. Onderweg in Zwitserland regent het ook nog.

Maar als wij tegen twaalven de grens naar Italië overrijden begint het zonnetje te schijnen en is het meteen 26 graden. Wij besluiten bij het plaatsje ‘Spotorno’, de tolweg af te gaan en rijden verder langs de kustweg (SS1). Hier heb je een mooi overzicht over de ‘bloemenriviera’ en de aanliggende plaatsjes. Wij stoppen bij het plaatsje ‘Borghetto Sto Spirinto’ en vinden hier een camperplek.

Wij drinken een kopje thee in de schaduw van de camper. Wij zijn nu 1323 km van ons huis vandaan. Ons doel is ‘Cinque Terre’, maar daar is alles volgeboekt. Wij hebben nu een afspraak voor volgende week donderdag. Nu gaan we eerst deze kustplaatsen verkennen. Wij lopen nog even naar het strand voor de eerste cappuccino. Het uitzicht is fantastisch! 

Vrijdag, 17 september

Als wij wakker worden schijnt de zon. Het was heerlijk stil vannacht. Vandaag fietsen wij naar de plaatsjes ‘Albenga’ en ‘Alassio’. Het middeleeuwse stadscentrum van Albenga is goed bewaard gebleven. Het centrum wordt gezien als één van de mooiste in de regio Ligurië. De vier torens en de kathedraal San Michele liggen aan het Piazza San Michel en is gebouwd in 400 na Christus. Wij drinken een kopje cappuccino met Conola op het terras voor de kerk. Heerlijk! 

Wij fietsen verder langs de kust met prachtige uitzichten.

Echter, het hele strand is vergeven van plastic parasols, plastic stoelen en plastic ligbedden. Voor de inwoners is slechts een klein stukje strand over. Onbegrijpelijk dat de bevolking van deze stadjes dit accepteert. 

Wij fietsen door naar Alassio. Alassio is een mooie badplaats met goed verzorgde strandtenten. Het natuurlijke strandzand met fijne korrels kwarts en leisteen wordt is één van de mooiste stranden van Ligurië. 

Wij lunchen in een parkje. Bij het stadhuis lopen wij langs een anderhalve meter hoge muur (il muretto) met kleine kleurrijke keramieke tegeltjes. Het is misschien wel het mooiste stukje muur van Alessio. Mario Berrini begon in 1951 met het aanbrengen van versiering op het muurtje. Nadat hij de kleurrijke teggel ophing , gesigneerd door Ernest Hemingway, die Berrini’s Café Roma had bezocht, volgde het ene na het andere tegeltje. Daarna lopen wij door de gezellige nauwe winkelstraatjes. Op de terugreis drinken wij op het terras een biertje en een cappuccino en spreken we nog een tijd met een stel Zwitsers (antivaxers). Tenslotte fietsen we terug naar de camper. Het was een mooie dag. 

Zaterdag, 18 september 

Tegen half elf lopen wij naar het strand, drinken een paar kopjes cappuccino en kijken naar de zee en de mensen op het strand. Heerlijk ontspannen met prachtig weer (26 gr). 

Na de lunch fietsen wij naar de plaatsjes Loano, Pietra en Finale Ligura. In Loane kijken we naar de prachtige schepen in de grote haven.

Daarna door naar Pietra. Pietra is een prachtig plaatsje. Kenmerkend van dit stadje is het oude stadscentrum met haar smalle straatjes. In dit centrum bezoeken wij de ‘ Chiesa di San Nicolò’. Een prachtige kerk op het  Piazza XX settembre. 

Op het terras drinken wij een lekkere cappuccino. Daarna fietsen wij door naar Finale Logure. Daar was een fiets evenement  voor mountainbikers. De camperplaats staat bomvol, daar wil je toch niet staan met je camper. 

Op de terugreis fietsen we nog even door het mooie plaatsje Pietra. In het centrum zien wij een kraam met heerlijke zelfgemaakte chocolade. 

Daarna gaan we terug naar de camper. We douchen lekker en eten vanavond aan het strand van ons plaatsje Borghetto Santo Spirito.

Zondag, 19  september 

Wij gaan weer naar de strandtent voor een cappuccino. Het is vermakelijk om iedereen op het strand bezig te zien. Drie jaar geleden trok minister Salvani van Italië 2,5 miljoen euro uit voor extra agenten om de ‘zwarte strandverkopers’ tegen te gaan. Je weet wel die opdringerige mannen, die hun koopwaar met een soort ‘laatst aangeraakt’ tactiek proberen te slijten. Als je dan “nee dankjewel” zegt word je mompelend uitgescholden of kijken ze dwars door je heen. Kennelijk is het een onuitroeibaar verschijnsel want ze lopen er nog steeds.

Hier in Italië zijn ze strenger met de coronaregels dan bij ons in Nederland. Hier loopt iedereen nog standaard met mondkapjes op, of om de pols. Maar ook hier houdt niet iedereen zich aan de regels. In de strandtenten wordt niet naar de corona-app gevraagd. Tegen enen gaan we terug naar de camper en eten een broodje. Het is ca. 28 graden en er staat een lekker windje. Wij blijven vanmiddag lekker bij de camper en genieten van het zonnetje. Tegen zessen is het afgekoeld. 

Berta kookt vandaag lekkere Hollandse kost, aardappelen, rauwe witlof, draadjesvlees en frambozen kookpudding. Heerlijk! Het was vandaag een rustige dag.

Maandag, 20 september 

Wij verlaten Borghetto Santo Spirito en rijden zo’n 60 km verder naar Santo Stefano al Mare. Na de koffie fietsen wij over een prachtig fietsroute naar San Remo. De fietsroute loopt langs het strand, over een oude spoorbaan en er is geregeld een mooie koele tunnel door de bergen. 

San Remo is een oude stad in de typische Riviéra-stijl aan de kust in west Ligurië. De stad wordt ook wel de ‘Citta deo Fiori’ genoemd vanwege de grootschalige bloementeelt. Aan de eind van de 19de eeuw werd San Remo ontdekt door de rijken van Europa. Britse aristocraten, prinsen en tsaren bouwden hier villa’s en er verschenen dure hotels. Het was ooit de ontmoetingsplaats van de jetset. Dat is nu niet meer zo. 

Toch heeft de stad nog een beetje de oude sfeer van toen. Het casino is zo’n oud gebouw. In San Remo fietsen wij eerst naar de haven. Er liggen grote en luxe jachten. Daarna fietsen wij de stad door naar boven. Op de berg ligt het 18e eeuwse basiliek Santuario della Madonna della Costa, het symbool van San Remo. Vanaf hier hebben wij een prachtig uitzicht over de La Pigna (oude stad) en de zee.   

Daarna drinken wij een cappuccino en lopen de belangrijkste winkelstraat Corso Matteotti. In de smalle straatjes van de middeleeuwse wijk La pigna kun je alleen te voet komen. Met onze e-bikes ging dat wat moeilijk. 

Wij fietsen terug naar de camper en hebben toch zo’n 35 km gefietst. Daarna rusten we lekker uit in de schaduw bij de camper. 

Dinsdag, 21 september, mijn verjaardag.

Na het ontbijt lopen wij naar het dorpje Santo Stefano al Mare en drinken op mijn verjaardag. Wij komen in gesprek met twee Italiaanse vrouwen. Zij geven ons bijna een complete cursus over hoe je het gezonds kunt leven (anti-faxers). Wij lopen terug naar de camper en halen de fietsen op. Wij fietsen de bergen op naar de ruïnes van het, meer dan duizend jarig spookdorp, Bussana-Vecchia. In 1887 verwoeste een aardbeving dit middeleeuwse dorp en werd het door de overlevenden verlaten. Tegenwoordig is Bussana Vecchia één van de belangrijkste attracties van San Remo. Nu is het bewoond door kunstenaars. En natuurlijk ontmoeten we hier een Nederlandse kunstenaars familie, die hier in de zestiger jaren zijn komen wonen. Hun schoonzoon en dochter nodigen ons uit om hun huis te komen bekijken. Vanaf hun dakterras had je een mooi uitzicht over dit oude dorpje. Zij had hier als kind in de nauwe straatjes gespeeld. Zij vertelde nog dat zij veel inspanning hebben gepleegd om dit huis bewoonbaar te maken. Echter, ze krijgen er geen waardering voor, want in december 2017 hebben alle inwoners een belastingaanslag gekregen van duizenden euro’s. Wij besluiten om hier een hapje te eten en kiezen voor de ‘trofie al pesco con patate e fagiolini’. Het uitzicht vanaf dit terrasje is schitterend. Wij fietsen terug naar de camper en douchen op het strand. Een Belgische mede camperaar laat mij zijn prachtige camper zien. Alleen zijn elektriciteitkast is al heel bijzonder.